Verhalen over enkele oud superdocenten van het Marnix Gymnasium

lieve medescheppers in het licht,

 

Ezel vs. ezelin

 

De twee artikelen van Hans Schravensande in Reunistenvaria hebben diverse herinneringen

 aan het Marnix in me naar bovengehaald en daarom schrijf ik na mijn eerder twee artikelen,

 dit afsluitende artikel als voltooiing van mijn Trilogie, voor mijn website.

 De één jaar jongere broer Aad van Hans zat n.l. in de eerste klas naast me

 en daardoor kende ik Hans op enige afstand, zag hem af en toe met Henk Ram optrekken,

 die me als pijproker is bijgebleven aan het einde van diens derde leerjaar en heb de tragedie

 rond de mogelijke zelfmoord van Henk in mijn tweede Marnix jaar onthutst meebeleefd.

gouden ringen

Sommige uitdrukkingen en gedragingen van mijn vroegere leraren op het Marnix

 zijn me duidelijk bijgebleven en kwamen bovendrijven tijdens mijn eigen ervaringen

 in het onderwijs in mijn 25 jaar als Wiskundedocent.

 In mijn onderbewustzijn zijn ze blijven hangen en toen ik zelf in een lessituatie

 terechtkwam doken ze gewoon op als associatie met mijn verleden op het Marnix.

gouden ringen

Caron, de leraar Engels, die ervan hield af en toe een statement in de klas te plaatsen

 na de zoveelste domheid van een leerlinge herinner ik me, als hij dan steevast

 uitriep als een soort automatisme: “Een ezel stoot zich in het algemeen

 slechts éénmaal aan dezelfde steen, maar een ezelin dat stomme dier doet dat wel een keer of vier”.

 Resultaat: deels zure gezichten in de klas. Was dat een verkapte discriminatie of waren het zijn

 eigen huwelijksperikelen die hij afreageerde op een leerlinge in de klas?

 Frustraties alom, wellicht als naweeën afkomstig vanuit de oorlogsjaren,

 heb ik ondervonden bij toenmalige leraren. Hoe kun je anders verklaren dat Goris me in klas vijf betitelde

 als ezel geschreven op mijn toenmalige toets voor logarithmen, waar ik ondanks deze begeleidende titel

 toch nog een vijf voor scoorde.

 Expressies van onverwerkte eigen vernederingen vanuit de oorlogsjaren, lijkt mij.

 Goris werd zelfs een keer ongelooflijk kwaad ja zelfs razend op een leerling met

 de naam Jaap Zekveld, die na een toetsuitslag door Goris in de val werd gelokt

 met een schijnbaar onschuldige vraag: "hoe kom jij aan zo’n hoog cijfer?"

 Toen Jaap luchtigjes antwoordde: “ja, ja, ik had een goeie bui”, barstte bij Goris de bom en

 ging hij Jaap frontaal voor de ogen van ons allen met zijn vuisten fysiek te lijf hem toeroepend:

" aardsleugenaar die je bent, jij hebt fraude gepleegd!!!" Een treurig schouwspel om aan terug te denken.

 Als een soort regelrechte waanzin betitel ik zelf heden ten dage de pogingen van Goris om ons

 als brugklassers in klas één te leren rekenen in de 8, 12 en 16 tallige talstelsels.

. We moesten naast optellen en aftrekken, wat me nog redelijk afging,

 leren vermenigvuldigen en delen in deze stelsels, iets wat mij totaal niet lukte.

 Waar kwam deze onmogelijke eisen en eigen hobbyachtige dwang vandaan?

 Praktisch niemand begreep het en Goris bleef maar doorduwen.

 Alleen al zijn variatie en expressie van de prioriteitsvolgorde van wiskundige bewerkingen:

 Machtsverheffen, Vermenigvuldigen, Delen, Worteltrekken, Optellen en Aftrekken,

 normaal uitgedrukt in: “Meneer Van Dalen Wacht Op Antwoord” veranderde hij tot een

 bijna spastische uitdrukking: “Mijn Vader Draait Worst Op Aarde” en

 deze Goriaanse uitdrukking bracht later in mijn klassen heel wat hilariteit bij leerlingen teweeg.

 Zelfs nu nog want sinds 1 april van dit jaar geniet ik het genoegen op het spiksplinter

 nieuwe Baken Trinitas Gymnasium in Almere met een 0,6fte als tijdelijke ziekte vervanger

 in de bovenbouw te mogen lesgeven in voor sommigen het nachtmerrievak: Wiskunde A, B en D.

gouden ringen

 Wie schets mijn verbazing dat ik kortgeleden terplekke ook Emeritus Hoogleraar Professor Heertje,

 al behoorlijk bejaard en rond de tachtig jaar, tegenkwam die daar volledig gratis en ProDeo

 zijn economiekennis nog deelt met eindexamenkandidaten.

 In het begin van mijn onderwijscarrière beleefde ik als stagiair iets dergelijks

 toen ik op het Melanchthon College in mijn geboortestad de toenmalige President van de Molukken,

Manusama, in de zesde klas Goniometrie vurig en bezield zag uitleggen.

Op zijn wens: "Noem mij maar manus", ben ik uiteraard niet ingegaan.

 Nu verkeer ik zelf in deze bevoorrechte positie en kan ik het iedere gepensioneerde collega

 en docent van harte aanbevelen om nog ergens een tijdelijke onderwijsbaan

 bezielend te vervullen. Het onderwijs zit om je te springen.

 Het voorkomt dat je wegkwijnt, terwijl er op dit moment een grote behoefte is aan

 ervaren en bevoegde docenten en voor mij zelf is het de vervulling van een jarenlang gekoesterde droom.

gouden ringen

Mijn eigen blunders op het Marnix, zoals aan het einde van de vierde klas,

 mijn twee énen voor Xenophon proefwerken Grieks werden gelukkig gecompenseerd

 door twee zessen voor De Ilias en Odyssee, omdat de in klas vier parallelle docent Grieks: Van de Blom

 een heel eenvoudige structuur in de Griekse woorden voor ons aanbracht, dat mijn ogen opende.

 Daardoor ging ik toch nog met de hakken over de sloot naar klas 5 met een vier voor Grieks.

 Het door Hans Schravensande treffend betitelde casino-onderwijs pakte dus toen goed

 voor me uit evenals bij het eindexamen, waarbij in dat jaar geen gecommitteerden

 voor Natuurkunde en Grieks voorhanden waren, waarschijnlijk vanwege ook toenmalige bezuinigingen.

 Mijn geluk want voor beide vakken werden mijn voldoende rapportcijfers op de eindexamenlijst geplaats.

gouden ringen

Tenslotte nog enkele woorden over Til, mijn onvolprezen geschiedenisjuf.

 Ik herinner haar als een blijmoedig mens, wat uit haar ogen straalde.

 Zij bezigde ettelijke keren een uitdrukking die me tot de huidige dag is bijgebleven en waaraan overheden,

 ook de Nederlandse zich telkens weer schuldig maken.

Til sprak dan heel vaak over dwaze leiders die de kip slachten die de gouden eieren legt.

 Kan het ironischer, kan het dwazer? In de geschiedenis zijn er voorbeelden te over:

 de indirecte moord op Socrates, de kruisiging van Jezus en de dood van talrijke wijzen,

 zoals de Kartaren, die de vinger legden op de zere plek van in dit geval religieuze tyrannie en terreur.

 Heel wat filosofen, zoals Hobbes en Montesquieu zijn in de loop van eeuwen gevlucht tegen politieke terreur en

 voor bescherming van hun leven naar de toenmalige vrijplaats bij uitstek in Europa: Amsterdam.

 Waardevolle mensen eenvoudig afslachten en liquideren.

 Is het niet juist dat wat nu langzaam en sluipend in onderwijsland gebeurt

 met telkens weer nieuwe bezuinigingen, dan weer reorganisaties, lastenverzwaring,

 salarisvermindering, een steriele werkvloer, telkens meer wetten om de boel

 te controleren met dreiging van sancties en boetes voor van te voren

 veronderstelde overtredingen door een meedogenloze

zichzelf verrijkende managementcultuur.

 Ik word er letterlijk kots en kots misselijk van en heb afgelopen week

 het bijgevoegde gedicht mogen voorlezen op het Plein in Den Haag tijdens

 een Actie voor leraren protest meeting. In minder dan vijf minuten had ik

 de verzen zonder na te denken, op papier.

 Waar lopen eigenlijk de echte ezels en ezelinnen rond?

hier volgt het gedicht dat intussen is voorgelezen

Wij staken

Het is om te kotsen en te braken

De overheid lijkt de weg volledig kwijt

Daarom gaan wij op 23 mei a.s. staken

Doen even afstand van smartboard en krijt

tegen de stroom in

 

Telkens gebeurt het zelfde en overal

De kip met gouden eieren wordt geslacht

De regering snapt het voor geen ene bal

Van de VVD had ik echt iets beters verwacht

gouden ringen

 

Collega’s worden uitgebuit en vernederd

Dat moet eens voor altijd afgelopen zijn

Want als het onderwijs blijvend hapert

Komt er geen einde aan ellende en pijn

tegen de stroom in

 

In de kenniseconomie gaan India en China ons voorbij

Een niet te verteren schande voor ons schitterende land

Ik roep daarom iedereen op: sluit de rij

En kom voor goed onderwijs volledig in brand

gouden ringen

 

Overheid, zorg goed voor je dienaren in het onderwijs

Behandel ze niet als tweederangsburgers

Af en toe lijkt de Tweede Kamer niet goed wijs

Behandel ons liever als hemelburgers

tegen de stroom in

 

Almere, 18-5-11 Mr. ir. Fokke Oord, MA & MSc

 

 

Voorgelezen op 23-5-2011 tijdens de demonstratie op het Plein

gouden ringen 

elk mens die het verlicht meesterschap verwerft wacht een schone en universele taak:

anderen opleiden tot ieders eigen meesterschap.

Louter de allerschoonste wijsheid bemin ik en haar bron, . . .

F.O. 23-5-2011