Sterk als de dood,

lieve vriend(in),

is de liefde, onverbiddelijk als het rijk van de doden de hartstocht, haar vlammen zijn vuurvlammen, een vuurgloed des Heren. Vele wateren kunnen de liefde niet blussen en rivieren spoelen haar niet weg. Al bood iemand alles wat hij bezit voor de liefde, smadelijk zou men hem afwijzen. Hoogl. 8:6 en 7. Dit is HET, lieve vrienden. Net als de lichamelijke dood, zoals vandaag te zien bij de bijzetting van prins Claus, brengt de liefde scheiding. De eerste scheidt de ziel van het lichaam. De liefde scheidt de ziel van alle gebondenheid aan en bewondering van het vergankelijke. De liefde scheidt de ziel zelfs van zichzelf en verenigt die met haarzelf. Op een kerkhof is het stil, af en toe fluit een vogel. Het vuur van de liefde doodt alle onrust en brengt de ziel tot stilheid en tot zijn werkelijke bestemming. Deze woorden kreeg ik op deze bijzondere dag voor allen, die op zoek zijn naar echtheid, transparantie en eeuwig leven. Ik wens u dit heel bijzondere inzicht toe op deze droeve dag.

De liefde vergaat nimmermeer.

F.O. 15-10-2002

terug