Het grote waarom?

lieve vriend(in),

Waarom is er zoveel onverwacht en onverdiend fysiek en psychisch lijden zoals: financiŽel en maatschappelijk onrecht, (jeugd)kanker, aids, vroegtijdige dood, misvorming, corruptie, religieus en politiek terrorisme, uitbuiting en discriminatie? Die lijst is eindeloos lang. Dan de daarop volgende logische vraag: wie is of zijn daarvoor verantwoordelijk? Weet u het? Wat is de dieperliggende oorzaak? Zeg het mij, want het "waarom" van het lijden boeit mij. Het antwoord op die kernvragen ligt m.i. verborgen in de absolute stilheid en het absolute vertrouwen. Daarin ontmoeten we het Al-licht in de duisternis. Het Ego is daarvoor blind, ja staat zelfs in de weg. Toen Christus op het kruis, in een hel van pijn, vlak voor zijn dood riep: "In uw handen beveel ik mijn geest'', lichtte Hij een stukje van de sluier op en maakte zichzelf geestelijk onderworpen aan de scheppende handen van God. Is de bedoeling van het lijden soms dat wij uiteindelijk leren scheppend te denken, spreken en handelen en wij zo verheven worden boven het lijden? Toont de geschiedenis niet dat intens lijden vaak tot grote ontdekkingen en veranderingen heeft geleid? De gruwelijke concentratiekampen in WOII brachten bijv. de universele verklaring van de rechten van de mens voort. Misschien dat in deze laatste uitspraak van Christus voor u zelf antwoorden gloren? Weet u een beter antwoord? Ziet u de edele schat die op u wacht achter het dal van diepe duisternis? Roemt u ook al in verdrukkingen? Rom. 5:3. Mijn diepgemeende advies aan u luidt daarom: herhaal voor uzelf in uw lijden de wonderbare laatste woorden van Christus: "In uw handen beveel ik mijn geest". Stel u open voor goddellijke inspiratie, troost en creatie. Het oude is voorbij, zie het nieuwe is gekomen. Warme groeten met passie en plezier.

Wie maakt een einde aan het lijden van de geketende vrouw?

F.O. 22-12-2002

terug