Heel even

lieve vriend of vriendin,

heel even ben ik hier

de tijd raast voorbij

wat is nu echt vertier

en wat inspireert mij

een dag lijkt een seconde

een week een korte zucht

een maand vliegt als een schaduw

een jaar verdampt als ijle lucht

hoe kort is het leven

waar gaat het toch om

vriendschap wil ik beleven

met iedereen rondom

in de lege ruimte

ontmoet ik eeuwig recht

de Wil, zo rein en zuiver

waar, trouw en echt

verstild en leeg

zingen stemmen van licht

een genade die ik kreeg

perspectief en hoopvol vergezicht

zo dichtbij en toch veraf

edel, betrouwbaar blijft

het koren van het kaf

niets meer verstijft

F.O. 15-3-2004

terug